சிறையில்லா கைதி நான்
அவள் கண்களாலே!
சிறகிருந்தும் பறக்கவில்லை
ஆயுள் கைதியானேன்!
என் குற்றம் காதலது
ஒருதலையாய் மட்டும்!
அதற்கான தண்டனை தான்
ஒருவேளை உணவு மட்டும்!
கல்லுடைக்கும் வேலையில்லை
காற்றில் கைநீட்டி திரிகிறேன்!
தினம் அவள் வருகையை மட்டும்
கம்பியை போல என்னுகிறேன்!
அவள் நினைவை மின் வேலியாய்
என்னை சுற்றிப் போட்டு வைத்தாள்!
வேறு யாரும் வாராமல், உள்ளே
என்னை தனியாக பூட்டி வைத்தாள்!
பூக்களே இனி பூக்காதீர்கள்
அவள் துயில் நீங்கும் வரை!
விடிந்ததும் வரும் திருடன் பனியே
இனி வராதே இது உன் பணியே!
அடுக்காய் இலைவிரித்த அருகம்புல்லே
மேலும் உயர கட்டிட எழுப்பு,
அவள் பாதம் அதில் பவனி வரும்
பட்டுப்புழுக்களை குடியமர்த்து!
பசுவினை தினம் அழைத்து
பாலாற்று மணலை பிழிந்தெடுத்து
பாலேடை அதில் கடைந்தெடுத்து
தினம் அவளிதழ்கள் பருக அனுப்பு!
வானவில்லை வரவழைத்து
வெள்ளாவியில் வெளுத்தனுப்பு!
கண்ணாடிகள் வெட்கப்படும்
அதன் புகைப்படங்களை எனக்கனுப்பு!
<script data-ad-client="ca-pub-4828673630536884" async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
உன் கைபிடித்து நெடுந்தூரம் நடக்க வேண்டும்
நடக்கும் நேரமெல்லாம் நிதானமாய் கடக்க வேண்டும்
மேகம் நமக்கு குடைபிடிக்க வேண்டும்
இடி மின்னல்கள் இசைக் கச்சேரி நடத்த வேண்டும்
வானவில் வண்ணங்களை நம் மீது தூவ வேண்டும்
நிலா உன்னழகில் மண்ணில் வீழ்ந்து உடைய வேண்டும்
நட்சத்திரம் உன் பெண்மையில் ஒளிர வேண்டும்
சூரியன் உன் மென்மையை கண்டு குளிர வேண்டும்
காலையிலே பூத்த பூக்கள் நீயின்றி வாட வேண்டும்
கிரகங்கள் கிருக்குபிடித்து திசையொன்றாய் போக வேண்டும்
வின்னுக்கும் மண்ணுக்கும் போர் அறிவிக்க வேண்டும்
வில் அம்பு போதாமல் போர் முடிக்க வேண்டும்
உன் உள்ளங்கையில் சூரியனை மூட வேண்டும்
நீ கால் வைக்க பனி பூக்களாய் பூக்க வேண்டும்
அந்த பனிமேலே உன் கால்கள் பட வேண்டும்
உன் பாத சூட்டில் பனியோடு நானும் உருக வேண்டும்
